گاهی اوقات در زندگی سوءتفاهم هایی پیش می آید و اغلب هم پس از وقوع این سوءتفاهم کاری از دستمان بر نمی آید و با این مسئله کنار می آییم ولی گاهی اوقات قابل کنار آمدن نیست و بدتر از خود مسئله این است که
ما عادت نکرده ایم که درباره ی مسائل باهم صحبت کنیم
اگر زمانی که از چیزی ناراحت می شویم یا پس از عصبانیت از موضوعی راجع به آن با خود شخص مورد نظر حرف بزنیم خیلی بهتر از سکوت و به ظاهر فراموش کردن موضوع است چون عموماً فراموش نمی شود و فقط مسئله به اشتباه در حافظه ی ما حک می شود ولی اگر حرف بزنیم اکثر سوءتفاهمات از بین می رود ، عصبانیت ها فروکش می کند و اشتباهات از بین می رود به خدا با چند کلمه صحبت کردن غرور ما شکسته نمی شود
فقط هم خود و هم طرف مقابل با آرامش به زندگی ادامه می دهیم و خاطرات زیبا را با یک سوءتفاهم اغلب جزئی به خاطرات زشت و غیر قابل تحمل تبدیل نمی کنیم
