می نویسم ;)

همه کم و بیش با سانسور اشنا هستند.

و البته عموم مردم با سانسور فیلم آشنا هستند و زیاد به دیگر سانسور ها توجه نمی کنند .

خوب این کار (یعنی همان سانسور کردن) به صورت ذاتی و بالفطره عمل بد و نادرستی نیست بلکه به نظر من گاهی اوقات شرایط ایجاب می کند که این اتفاق بیفتد و در حد خودش هم خوب است .

ولی از یک نوع سانسور به شدت بیزارم و آن سانسور شخصیت انسان است ؛ گاهی اوقات بعضی، انسان را مجبور به سانسور شخصیت خود یا دیگران می کنند، این اصلاً جالب نیست .

انسان در تمام شرایط باید خودش باشد بدون سانسور بدون حذف بدون غلطگیری ، که اگر اینگونه باشد دیگر کسی انسان باقی نمی ماند و زمینیان و اهالی آسمان تفاوتی پیدا نمی کنند؛ همه فرشته می شوند.

من دوست دارم انسان باقی بمانم، من دوست دارم خودم باشم، همینی که هستم

با همین شخصیت و با همین ویژگی ها.

باید یاد بگیریم دیگران را همان گونه که هستند دوست بداریم و برای دوست داشتن دیگران دنبال دلیل نگردیم دوست داشتن دل می خواهد نه دلیل.

بیایید دعا کنیم تا خدا این خصوصیت را از دوران کودکیمان به ما بازگرداند و آن (دوست داشتن بدون هیچ دلیل و منطق ) است.