می نویسم ;)

گاهی اوقات آدمها با همه حتی خودشون قهر می کنن.

گاهی اوقات آدمها عقلشون به بعضی چیزا قد نمی ده.

گاهی اوقات آدمها خجالت می کشن حرفی رو که توی دلشون ه به زبون بیارن.

گاهی اوقات آدمها چشمشون رو روی دور شدن و رفتن یه دوست می بندن.

گاهی اوقات آدمها بر جای بزرگان تکیه می زنند.

گاهی اوقات آدمها فقط می تونن بشینن و به پریدن یکی دیگه از عزیزاشون نگاه کنن.

گاهی اوقات آدمها الکی یا واسه تفریح یه مسأله ای رو کش می دن.

گاهی اوقات آدمها از زیادی دوست هاشون احساس تنهایی می کنن.

گاهی اوقات آدمها دیگه نمی دونن چی کار کنن یا چی بگن.

گاهی اوقات آدمها پاشون رو از تشکشون (قدیما می گفتیم گلیم)درازتر می کنن.